وبلاگ سیدمجتبی خاتمی | سه⁯گانه⁯های روز سه⁯شنبه

04/03/1389

سه⁯گانه⁯های روز سه⁯شنبه - 32

رشدی⁯ها به⁯فکر باشند
اگر خاطرتان باشد در بیست⁯وهشت⁯مین سه⁯گانه⁯های⁯ام از انتشار فراخوان جشن⁯واره⁯ی عکس رشد خبر دادم.
چند روز پس از آن، یکی از دوستان بسیار عزیز هم⁯شهری⁯مان ای⁯میلی را برای⁯ام ارسال نمود که حاوی گلایه⁯هایی بود؛ از ایشان خواستم اجازه⁯ی انتشار مطلب⁯اش را به⁯من بدهد که با بزرگ⁯واری پذیرفت.
این⁯هم متن کامل نامه⁯ی آقای "س ر م م" :
سلام سید بزرگوار
پس از آنکه نوشته ی شما رو در مورد جشنواره ی عکس رشد خوندم ، دیروز به یک دبستان دولتی رفتم تا چند تا عکس بگیرم ، مدیر دبستان گفت که باید از اداره ی آموزش و پرورش مجوز بگیرید ، امروز که به اداره کل رفتم ، به مدت سه ساعت در 3 ساختمان اداره و در حدود 19 اتاق مراجعه کردم ، پیش هر کی میرفتم اول باید جریان را تعریف میکردم و آنها منو به یکدیگر پاس میدادند و هچکس پاسخگویم نبود ، در انتها معاونت حراست سازمان از من پرینت فراخوان رو خواست ، من هم پشت مجله ی رشد که فراخوان به صورت رسمی در آن چاپ شده بود و در راهروی اونجا بود به آنها نشان دادم و در نهایت پاسخ دادند "نه ... همچین چیزی امکان ندارد که شما بتوانی از یک کلاس درس عکس بگیری" و این در صورتیست که روابط عمومی انتشارات رشد طی تماس تلفنی گفته به تمامی ارگانهای مربوطه بخش نامه ابلاغ شده است.
البته اگر شما به یک دبستان غیرانتفایی بروید شاید با شما همکاری بیشتری بکنند و عکسهای خوبی بگیرید اما در یک دبستان دولتی شما بهتر میتوانید به نتیجه دلخواهتان برسید.
این هم درد دل من با شما پسرعموی عزیز
موفق باشید
امیدوارم دست⁯اندرکاران و مسؤولان ذیربط، خواننده⁯ی این متن گلایه⁯آمیز باشند و یا به⁯هر طریق، این پیام که درد دل بسیاری از عکاسان خوب⁯مان است، به⁯گوش آن⁯ها برسد و در رفع مشکل بکوشند وگرنه توقع نداشته باشند که با جشن⁯واره⁯ای پرآثار مواجه باشند.

به ماخونیک بروید
دوستان ِ خوب ِ هنرمند ِ عکاس، آرش حمیدی ، حمید گردان ، سیامک جعفری و محمد تاجیک ، این روزها دست⁯اندرکار برگزاری نمایش⁯گاه عکس در "گالری ممیز ِ خانه⁯ی هنرمندان ایران" هستند با عنوان « ماخونیک هم هست » .
گویا در این نمایش⁯گاه، چهل⁯وهشت عکس ِ رنگی و سیاه - سفید ارایه شده و تصاویر مولتی مدیا و فیلم⁯هایی از ماخونیک نیز به⁯نمایش گذاشته می⁯شود.
متأسفانه ما که 1000 کیلومتر از محل نمایش⁯گاه دوریم، اما دوستانی که تهران هستند، خوب است در فرصت باقی⁯مانده (تا پنج⁯شنبه 6 خرداد) از این آثار دیدن نمایند و البته خوش⁯حال می⁯شویم که برای ما هم تعریف کنند.

در تکاپوی حرکت ...
عصر دیروز، نمایش⁯گاه عکس گروهی⁯مان، گذشته⁯های پیش ِ رو ، با حضور خوب و صمیمی ِ تعداد بسیار زیادی از دوستان ارج⁯مندمان افتتاح شد.
برآیند نظرات برخی از عزیزانی که محبت کرده و تشریف آورده بودند و پاره⁯ای از مطالبی که تاکنون شنیده⁯ام، مرا بر آن داشت تا چندجمله⁯ای - به⁯صورت شفاف⁯تر - در ارتباط با موضوع ِ این نمایش⁯گاه، در این⁯جا بنویسم.
گمان می⁯برم بسیاری با من هم⁯عقیده⁯اند که نسبت به⁯موضوع ِ کاروان⁯های "راهیان نور" و سفر به مناطق جنگی و عکاسی از آن، و بالتبع، نمایش⁯گاه حاصله، رغبت چندانی در بین عامه⁯ی هنرمندان عکاس وجود ندارد! به⁯احتمال قریب⁯به⁯یقین، این امر نتیجه⁯ی برداشت⁯ها و برخوردهای سطحی و کلیشه شده⁯ای است که تاکنون با این موضوع به⁯عمل آمده است.
این مسأله به⁯گونه⁯ای است که هنگامی⁯که سخن از عکس⁯های راهیان نور به⁯میان می⁯آید، اغلب، عکسی را در ذهن تداعی می⁯کنیم که نمایش⁯دهنده⁯ی یک یا چند خانم یا آقا است که در زیر پرچم یا تابلویی در حالتی خاص نشسته و در حال مویه کردن⁯اند و البته متأسفانه در اکثر اوقات هم هم⁯این⁯گونه بوده است و کم⁯تر شاهد تصاویری با غنای هنری و محتوایی بالا بوده⁯ایم.
اما این⁯بار دوستان عکاس⁯مان، قبل از سفر هم⁯عهد شدند که با نگاهی متفاوت و پیش⁯تر از آن⁯چه تاکنون اجرا شده به ثبت اندیشه⁯های⁯شان بپردازند و آن⁯شبی هم که شش نفری نشستیم تا از میان 160 قطعه عکس ِ 15 عکاس، عکس⁯هایی جذاب و با روی⁯کردی هنرمندانه را انتخاب کنیم، قرار گذاشتیم بدون هیچ رودربایستی از هم و با بی⁯رحمی کامل! هرآن⁯چه عکسی که راه به تکرار برده است را حذف کنیم تا مخاطبین نمایش⁯گاه احساس کنند به "نگاه" آنان احترام گذاشته شده است.
ادعا نمی⁯کنم آن⁯چه به⁯نمایش درآمده بدون نقص است اما به شهادت آنان⁯که دی⁯شب قدم بر چشم من گذاشتند، این نمایش⁯گاه، با قبلی⁯ها بسیار متفاوت است و گام موفقی است به جلو تا انشاءالله از این پس، به⁯این موضوع نیز از زاویه⁯ی به⁯تری نگاه شود.
در روزهای باقی⁯مانده از نمایش⁯گاه، منت⁯دار قدوم دوستان⁯مان هستیم و آماده⁯ی شنیدن نظرات و نقدهای⁯شان.
در ارتباط با موضوع عکاسی از کاروان⁯های راهیان نور مطالب دیگری نیز در ذهن دارم که امیدوارم در آینده امکان پرداختن ِ صریح به آن⁯ها فراهم گردد.

8 گفت⁯وگو :

امین ابراهیمی

04/03/1389

* سلام برادر مجتبي، دست شما درد نكنه . نمايشگاه عكس خودتان خيلي خوب بود ...

سیدمجتبی خاتمی :

- برادر خوب⁯ام امین جان، سلام و سپاس از لطف⁯ات. پاینده باشی انشاءالله.

امید سریری

04/03/1389

* خدا قوت سید عزیز.

سیدمجتبی خاتمی :

- عزت⁯ات مستدام برادر نیک⁯ام.

سعید

04/03/1389

* سلام سید عزیز در مورد جشنواره عکس رشد که صحبتی نشود بهتر است. نگاه که می کنم می بینم بعد از گذشت یک سال و نیم هنوز حق و التصویر بنده و چند تن از دوستان واریز نشده و این جشنواره بعد از یک سال تاخیر دوباره برگزار می شود؟؟ می توانم بگویم ، این جشنواره حسنی برایم نداشته که هیچ دردسر هایی را داشته که مطلع هستید.بنابراین از جانب من رغبتی برای شرکت در این جشنواره و البته جشنواره های دولتی دیگر وجود ندارد. در باب نمایشگاه ما خونیک یا شهر لیلیپوتها هم عارضم که این نمایشگاه در کنار نمایشگاه عکس محمد اسماعیلی در یک روز و یک ساعت افتتاح شد. به نوعی خانه هنرمندان در روز شنبه به خانه فوتو دات آری ها تبدیل کرده بود که همه ی دوستان آن سالهای خوب دور هم جمع کرده بود و دیداری دوباره تازه شد. جای شما را هم خالی کردیم. عکس های مستند ماخونیک با یک چیدمان روایی به نمایش در آمد که برای اولین بار بود فضای این روستا در غالب عکس روی دیوار رفت. آنچه که بیش از همه جلوه داشت نگاه مستند در فضای این روستا از آداب و رسوم زندگی و نگاه دوستان به وضعیت امرار معاش مردمان این روستا بود. بازی با کنتراست و نور و سایه ها و البته تم سیاه و سفید در کار های دیده شده در این نمایشگاه ، گاه عکس هایی بی نظیر را به چشم انعکاس می داد. بافت این روستا و چهره های مردمان این روستا کمک زیادی به شکار دوستان کرده بود.البته نمایشگاه محمد اسماعیلی از چند درجه تهران هم نوعی نگاه مستند نگاری با نگاه خاص محمد ، عکس های مونو کروم با کنتراست بالا و ادیت های سنگین را به چشم انعکاس می داد که به نوعی جهان شناسی و تفکر پیچیده ی ذهن درگیر محمد است.

سیدمجتبی خاتمی :

- سعید، سعید، سعید! درود بر تو. چه⁯قدر تو بزرگ⁯واری، ممنون که لطف کردی، زحمت کشیدی و این⁯گونه مشروح و خوب به توصیف این دو اتفاق مبارک هنری پرداختی. از جانب همه⁯ی خوانندگان این وبلاگ از تو تشکر می⁯کنم. سربلند باشی همیشه.

رضا عنصرسیار

04/03/1389

* سلام.. استاد عزیز... افسوس که محرومیم از دیدن عکس نمایشگاه و عکس های شما...

سیدمجتبی خاتمی :

- سلام رضاجان. ممنون از لطف و محبت بسیار تو.

ساسان فهیمی

04/03/1389

* ممنون

سیدمجتبی خاتمی :

- سپاس

رضا رادپور

05/03/1389

* سلام برآقای خاتمی در مورد دردنامه آقای "س ر م م" باید عرض کنم ایم مشکل تمام اداره های کشور ماست چند مورد مشابه هم برای من پیش آمده بودایشان را درک میکنم ای کاش زودتر مطلب ایشان ارسال میشد تا در مدرسه خودمان برایشان هماهنگ میکردم تا از کلاس خودم و مراسم هفته معلم عکاسی میکردند در هر حال از آقای خاتمی برای همدردی با عکاسان برای این گونه موارد تشکر میکنم

سیدمجتبی خاتمی :

- درود و سپاس آقای رادپور عزیز. تشکر بسیار بابت این هم⁯دلی و هم⁯راهی خوب. سربلند باشی همیشه.

فاطــــمهانتــــظار

05/03/1389

* سلام و ممنون برای سه گانه ها و تبریک برای گذشته های پیش رو...

سیدمجتبی خاتمی :

- سلام خانم. ممنون از لطف شما.

آرش حمیدی

07/03/1389

* سلام مجتبی جان بسیار ممنونم جای شما بسیار خالی بود.

سیدمجتبی خاتمی :

- سپاس از شما برادر خوب من.